Κούνια μπέλα

Έχοντας ταξιδέψει σε αρκετές πόλεις του εξωτερικού και διαβάζοντας τις τελευταίες ημέρες στον τοπικό τύπο για την επικείμενη ανάπλαση πλατειών αλλά και τη διαμόρφωση νέων στο Βόλο ( Ευαγγελίστρια, Νέο Δέλτα, Άγιος Νεκτάριος) θέλω να ρωτήσω πραγματικά τι γίνεται με τις παιδικές χαρές. Παντού ανάπλαση = παιδική χαρά και χώρος αθλοπαιδιών.  Τελικά ανάπλαση σημαίνει να πετάξουμε 2 κούνιες, μια τραμπάλα και 2 μπασκέτες σε ένα δημόσιο χώρο και τσουπ! Γεννιέται μια πλατεία; Κάπως έτσι φανταζόμαστε την αναβάθμιση στο Βόλο αλλά και στην Ελλάδα γενικότερα; Οι οραματιστές των αναπλάσεων αυτών έχουν καμιά επαφή με την ευρωπαϊκή πραγματικότητα; Μόνο σε πόλεις χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ έχω δει τόσες πολλές παιδικές χαρές παλαιού τύπου διάσπαρτες σε άσχετα σημεία. Τελικά μήπως είναι ταμπού η ανάπλαση ή η διαμόρφωση του δημόσιου χώρου ΧΩΡΙΣ παιδική χαρά; Δε μπορώ να καταλάβω γιατί να ξοδεύονται χρήματα για υποδομές που κανείς δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσει  ( είδατε καμιά παιδική χαρά γεμάτη χαρούμενα παιδάκια τελευταία; ) και φυσικά θα εγκαταλειφτούν στην τύχη τους – φυσικά δεν υπάρχει καμία περίπτωση για συντήρηση το έχει αποδείξει η ιστορία – και καθίστανται μετά από ένα χρόνο το πολύ  σε κρανίου τόπο και επικίνδυνα άμορφα υλικά για όλους.

 Μήπως να αναθεωρήσουμε σιγά σιγά την έννοια του δημόσιου χώρου όπως οι υπόλοιποι ευρωπαίοι και να σταματήσουμε τις ανούσιες πολυέξοδες εξυπνάδες; Η μόνη περίπτωση που μπορεί μια παιδική χαρά να σταθεί  στο σύγχρονο πολεοδομικό και οικιστικό περιβάλλον είναι στο κέντρο των πόλεων ( εκεί που ο γονιός ή κηδεμόνας θα συνδυάσει τη βόλτα, τα ψώνια, και τις δουλειές με την αναψυχή του παιδιού του )  όπως αυτή της νέας παραλίας στη Θεσσαλονίκη η οποία είναι και βραβευμένη

ή κάποιες άλλων ευρωπαϊκών πόλεων που εκτός από αισθητικά άρτιες ξέρουν και τι θα πει  urban design ενώ ταυτόχρονα πληρούν τις προϋποθέσεις ασφαλείας που επιβάλει το σήμερα.

Είναι δηλαδή φυλασσόμενες, περιφραγμένες με ωράριο λειτουργίας, προσβάσιμες στα παιδιά με ειδικές ανάγκες, διαθέσιμες πρώτες βοήθειες  κ.τ.λ.  Τότε το ξανασυζητάμε διαφορετικά μη το πετάς το χρήμα αφού δε σου περισσεύει το ρημάδι!

Διαβάστε τη συνέχεια...

Η Πλατεία Ευαγγελιστρίας

Η Πλατεία Ευαγγελιστρίας, από τις πιο παλιές και σημαίνουσες πλατείες της πόλης επιτέλους θα αλλάξει ριζικά όψη.

 Τα σχέδια προβλέπουν  μονοδρόμηση αλλά και μετατροπή των οδών που περιβάλουν την πλατεία

σε δρόμους ήπιας κυκλοφορίας ενώ διαμορφώνονται 90 θέσεις στάθμευσης.

Πραγματικά η πλατεία και για το κομβικό σημείο που βρίσκεται αλλά και για την ιστορική της σημασία για την πόλη και ιδιαίτερα για τη Νέα Ιωνία  αξίζει να αναδειχθεί. Στον προαύλιο χώρο τα υπέροχα γλυπτά του Νικόλα περιμένουν να τα ανακαλύψεις.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Πράσινη ανάπτυξη!

Το είδα με τα μάτια μου και δεν το πίστευα, το μοιράζομαι στο blog και επιμένω πως η πράσινη ανάπτυξη μπορεί να γίνει πράξη χαλαρά. Μετά τις πράσινες στέγες , τα φωτοβολταïκά πάρκα, και την αιολική ενέργεια έρχεται δυναμικά η καρότσα κήπος. Δεν έχεις ένα κτήμα για 2-3 ρίζες λάχανα; Δεν βολεύει το μπαλκόνι για ντοματιές στη γλάστρα; Μη στεναχωριέσαι! Εσύ που έχεις φορτηγάκι επαγγελματικό μετέτρεψε το σε θερμοκήπιο με μία και μόνη απλή κίνηση. Μη το καθαρίζεις ποτέ! Έτσι και το περιβάλλον βοηθάς και έχεις φρέσκα λαχανικά πάντα μαζί σου.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Φτου, σκόρδα!

Ορισμός:

                                   

Λήμμα:                       

Κλασική έκφραση αποτροπής «ματιάσματος», απέναντι σε κάποιον ή κάτι που θαυμάζουμε. Ως γνωστόν και σύμφωνα με τις παραδόσεις, τα σκόρδα αποτελούσαν ανέκαθεν, όπλο κατά της βασκανίας, της κακοδαιμονίας και του κακού ματιού.

Νέα Ιωνία. Είσοδος σπιτιού.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Μαγαζάκια με άποψη

Πάμε κοντά στο κέντρο του Βόλου. Μικρό μαγαζάκι, μοιάζει με τρύπα. Εάν μάλιστα δεν το ξέρεις, περνάς σίγουρα χωρίς να το προσέξεις. Δε σου γεμίζει το μάτι που λέμε. Όλα αγοράζονται γράφει η ταμπέλα στην είσοδο. Όλα τα λεφτά το τηλέφωνο εκτάκτου ανάγκης. Κατάληψη του στενού πεζοδρομίου στη Γαζή δε το συζητάμε, αλλά αν το κάνεις με μια essence παράδοσης δε σε πειράζει. Παλαιοπωλείο. Όμορφο.

Πάμε στα παλιά. Το βλέπεις το διαβάζεις και σκέφτεσαι αν υπάρχει πραγματικά εκεί μπροστά σου. Σαμαροποιείο. Το 2011; Υπέροχα ανακαινισμένο, καταπληκτική minimal επιγραφή – ταμπέλα. Έχει χαρακτήρα.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Η πρώτη γκρίνια.

Υποδοχή νέου έτους στην Πλατεία Τάσσου μπροστά στο δημαρχείο.

Παρατηρήσεις:

 Το 2011 το υποδέχτηκαν οι αλλοδαποί που ζουν στο Βόλο οι οποίοι φυσικά μετά το ποτήρι κρασί και το κομμάτι βασιλόπιτα την έκαναν με ελαφρά, οι νεοεκλεγέντες δημοτικοί σύμβουλοι και οι συγγενείς τους να καμαρώνουν για τα βλαστάρια τους και μερικοί περίεργοι. Μουσική ζωντανή με τη συμμετοχή σχήματος από γνωστό κέντρο διασκέδασης (όχι δεν ακούστηκαν κλασσικά εορταστικά τραγούδια ούτε το hallelujah του  Handel  ακούστηκαν αυτά ακριβώς που φαντάζεσαι).Βεγγαλικά.  Όχι οι Βολιώτες για ακόμη μία χρονιά δεν έκαναν τον κόπο να γιορτάσουν δημόσια και όλοι μαζί τον ερχομό του νέου έτους όπως συμβαίνει σε όλο τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο από την μεγαλύτερη μητρόπολη μέχρι το πιο μικρό χωριό. Αρκετές μέρες μετά, ακόμα συζητάμε τα πάρτι που διοργανώθηκαν και πως αυτά προβλήθηκαν σε όλο τον κόσμο και τι ωραία που ήταν όλα και πόσο όμορφο και εορταστικό κλίμα επικράτησε παντού και πόσο όμορφο είναι εκείνο ή το άλλο βιντεάκι στο utube. To περίεργο είναι πως όταν με ρωτάνε που με βρήκε ο νέος χρόνος και δείχνω τις φωτογραφίες και εξηγώ πόσο γελάσαμε με την παρέα μου, με κοιτάνε οι περισσότεροι με ένα βλέμμα λύπησης και απορίας. Α πα πα πα πα! Μου είπε μια φίλη. Με τίποτα δε θα το έκανα. Η ίδια φίλη έβλεπε τηλεόραση με τον άντρα της την παραμονή. Τα παιδιά είχαν βγει έξω. Έκλεισαν κατά τη μία την τηλεόραση και πήγαν για ύπνο.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Με το δεξί!

Έφυγε. Ήρθε ο νέος χρόνος με τα δώρα…με ελπίδες. Μια νέα Δημοτική αρχή ( λέμε τωρα…) , έρχονται οι εκπτώσεις τελευταία ελπίδα για την αγορά, ανεβαίνει η τιμή της βενζίνης - τελευταία ελπίδα να ΜΗΝ πάρεις το αυτοκίνητο στην Ιάσονος, ελπίδες πως θα αλλάξουμε και εμείς οι ίδιοι. Σύμφωνα λοιπόν με το Κέντρο Ψυχολογικής Υποστήριξης της Βοστόνης, στο top 10 των στόχων που θέτουμε φιγουράρουν  πάντα στις πρώτες θέσεις:

1. Να αφιερώσω περισσότερο χρόνο στους φίλους και την οικογένεια μου ( αρκεί να μην χρειάζεται να ακούω τα προβλήματα τους κάθε είδους και να κουνάω συγκαταβατικά την κεφαλή τύπου  βιώνω και εγώ το πρόβλημα )

2. Να ξεκινήσω γυμναστική (  παθητική εννοείται )

3. Να χάσω κιλά (  με κάποιο μαγικό τρόπο συνεχίζοντας να τρώω ότι και όσο γουστάρω)

 Ο κύκλος της εορταστικής περιόδου έκλεισε και για φέτος, διανύοντας ήδη το πρώτο δεκαήμερο της νέας χρονιάς. Ήταν μια πραγματικά δύσκολη χρονιά! Για την Ελλάδα - για όλους μας. Οι περισσότεροι έστειλαν έτοιμα μηνύματα ομαδικώς και στις 200 επαφές του κινητού τους, χώρεσαν και στο μισό τετραγωνικό πίστας που τους αναλογεί στις μπουζουκερί για να τους μπει καλά…και ήρθε το 2011!

Αντε να δούμε…συνεχίζουμε. Χρόνια πολλά!

Διαβάστε τη συνέχεια...

Ιδέες για να μεταμορφώσετε το σπίτι σας!

Τα Χριστούγεννα η πρωτοχρονιά είναι οι μέρες του χρόνου που το σπίτι διακοσμείται και παίρνει όψη χαρούμενη και γιορταστική. Αν δεν είχατε το χρόνο να ασχοληθείτε με το σπίτι σας, επενδύστε λίγο χρόνο και πολλή διάθεση και μεταμορφώστε το χώρο σας με 2 απλές κινήσεις!

1. Κρέμασε τον Άγιο Βασίλη από το δέντρο! Πρόταση από Βολιώτη κάτοχο μπαλκονιού ( και δέντρου ) ιδιοκτήτη  προφανώς συνεργείου αυτοκινήτων αφού  δεν υπάρχει περίπτωση να μην πέσεις στο εν λόγω δέντρο όταν οδηγείς αμέριμνος και εμφανιστεί αγνώστου ταυτότητας αιωρούμενος Άγιος Βασίλης μπροστά σου.

2. Οι εποχές αλλοτινής λιτότητας όπου το ξερακιανό δενδράκι ντυνόταν με μπαμπάκι και στολιζόταν με οικολογικά αυτοσχέδια υλικά με βάση το χαρτί και τα καρύδια, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Η νέα λιτότητα made in troika συμβάλει σε μια πρόταση-επίθεση στην αισθητική μας και  ενάντια σε ό,τι συνιστά την έννοια στυλ. Όχι λαμπιόνια στο μπαλκόνι που βάζει ο κάθε πικραμένος  και κάνουν το λογαριασμό της ΔΕΗ να μοιάζει με το λογαριασμό κινητού του Πάγκαλου, αλλά κερί φωτιζόμενο πλαστικό 2 μέτρων με βάση γκι  φωτιζόμενη επίσης με led!

Διαβάστε τη συνέχεια...

Ρίξε κι άλλο κούτσουρο στη φωτιά!

Το άκουσα στις ειδήσεις. Τις επόμενες μέρες αναμένεται πτώση της θερμοκρασίας και χειμωνιάτικο σκηνικό στο Βόλο. Cocooning λοιπόν και θαλπωρή. Το χειμώνα τίποτα δε συμβάλει περισσότερο στη θαλπωρή από ένα αναμμένο τζάκι μια κρύα νύχτα με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί. Ναι ε; Και τι γίνεται στην περίπτωση που το αναμμένο τζάκι είναι ΑΥΤΟ; Ερωτήματα:

1.      Μήπως έχεις ένα μικροπροβληματάκι με το τζόγο;

2.      Μήπως πρέπει να ρωτήσεις και κανένα διακοσμητή πριν το τολμήσεις;

3.      Μήπως η αγαπημένη σου ταινία είναι η χαρτοπαίχτρα;

4.      Τέλος, αν ΑΥΤΟ το τζάκι είναι στη mostra του μαγαζιού ( όλοι ξέρουμε ποιο μαγαζί , το έχουμε δει ) η υπόλοιπη συλλογή να με τρομάξει ή όχι;

Διαβάστε τη συνέχεια...

Κυριαρχημένος χώρος

Η πλατεία Ελευθερίας, η δεύτερη σημαντικότερη πλατεία του Βόλου, είναι μία από τις 9 πλατείες που προέβλεπε το πολεοδομικό σχέδιο του 1882. Ωστόσο, μόνο το 1949 ο χώρος διαμορφώθηκε σε πάρκο αναψυχής με σχέδιο του Πάνου Τσολάκη. Έκτοτε η πλατεία αλλάζει συχνά μορφή εξακολουθώντας πάντα να αποτελεί το κέντρο της πόλης.

Οι μισές πορείες καταλήγουν εκεί, ομιλίες γίνονται εκεί, η μπάντα του δήμου παίζει εκεί, εσύ πας ποτέ εκεί; Όχι περαστικός αλλά να καθίσεις κάτω από τα πλατάνια . Ήρθε από το παρελθόν για σένα. Δεν είναι μόνο πλατεία. Είναι ένας χώρος ήσυχος αλλά και θορυβώδης, είναι κρυφός αλλά και εκτεθειμένος για να θυμηθείς, να βιώσεις εμπειρίες, να αγωνιστείς, να φοβηθείς , να ερωτευτείς, να χάσεις πράγματα αλλά και να βρεις, να γίνεις αυτός που είσαι.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Ήταν εκεί καλά κρυμμένο.

Τις τελευταίες μέρες εν όψη της νέα χρονιάς και της καταναλωτικής μανίας (πάνε σετάκι αυτά τα δύο σα φούστα - μπλούζα ) ανακαινιστήκαν ή άνοιξαν νέα καταστήματα στο Βόλο. Ποιός θυμάται την πράσινη αηδία στη Δημητριάδος που ο εμπνευστής της έπρεπε να πάρει βραβείο καταστροφής υπέροχου κτιρίου με νεοκλασικά στοιχεία; Ευτυχώς η φοβερή αυτή παρέμβαση – πινελιά είναι παρελθόν και αποκαλύφθηκε το από κάτω…το καλά κρυμμένο. Ίδια η εταιρία στην ιδιοκτησία της οποίας ανήκει το παρόν, ίδιο το αντικείμενο δραστηριότητας στο κατάστημα, καθόλου ίδια η αισθητική αυτή τη φορά.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Βιώνουμε το Christmas spirit

Αντίστροφα έχουν αρχίσει πλέον να κυλούν οι μέρες για την έλευση της νέας χρονιάς.

                                                          2011.

Φαίνεται όμορφο ακόμα και γραμμένο. Ο καιρός αρνήθηκε πεισματικά να "υποταχθεί" στην παράδοση, που θέλει τα Χριστούγεννα να έχουν χρώμα …λευκό.

Τα...φετινά Χριστούγεννα υπό τη σκιά της κρίσης δεν επέτρεψαν στους κατοίκους του Βόλου να φύγουν και να ταξιδέψουν όπως άλλες χρονιές. Χριστούγεννα στην πόλη και Πάσχα στο χωριό" λέγανε οι παλιοί. Για να δούμε…Χριστούγεννα στην πόλη. Όλη την εβδομάδα βόλτα στα μαγαζιά, το κέντρο γεμάτο, ψώνια για όλους συμβολικά φέτος. Το βράδυ, παραμονή όλοι θα μαζευτούν στα σπίτια. Έτσι μου λένε.

-         Θα πάτε κάπου φέτος;

-         Εδώ θα γιορτάσουμε οικογενειακά με φίλους…

Επιστροφή από το ρεβεγιόν. Με τα πόδια. Είναι αργά, περίπου πέντε παρά. Τέτοιες ώρες η πόλη αδειάζει για να ξαναγεμίσει τα ξημερώματα από πιτσιρίκια και γονείς που επιτέλους θα κάνουν βόλτα μαζί. Αργία. Μέχρι τότε όμως μου ανήκει είναι δική μου μόνο. Και είναι όμορφη.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Στρώσε τραπέζι

Δεν είναι έργο που εκτίθεται σε κάποια gallery, δεν είναι screensaver , δεν είναι wallpaper. Είναι τραπεζάκι εστιατορίου στα Παλιά. Απλά υπέροχο και απόδειξη πως η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά.   

Διαβάστε τη συνέχεια...

Γροθιά στο στυλ!

Βεράντα σπιτιού στο Βόλο

Το έργο τέχνης σε κοινή θέα

O όρος κιτς (γερμανικά: Kitsch), πιθανότατα γερμανικής καταγωγής, χρησιμοποιείται κυρίως υποτιμητικά για την περιγραφή έργων τέχνης ή εν γένει αντικειμένων των οποίων η αισθητική θεωρείται ψεύτικη, επιτηδευμένη ή ευτελής, στερούμενη βαθιάς σκέψης, και με αποκλειστικό σκοπό την τέρψη του θεατή για οικονομικό όφελος. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για την περιγραφή έργων ζωγραφικής, και αργότερα η χρήση του επεκτάθηκε προς άλλες μορφές τέχνης. Συχνά ταυτίζεται με την έννοια του κακού γούστου. Διαβάστε τη συνέχεια...

Το είδα στον τοίχο

Όσοι γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε μέσα στις πόλεις, γνωρίζουμε από γκρίζα ψηλά ή χαμηλά κτίρια που σκοτεινιάζουν το βλέμμα και τον ουρανό. Το σκληρό τσιμέντο και η άσφαλτος γύρω ολοκληρώνουν αυτό το σκηνικό. Σ' αυτό το περιβάλλον, που, όταν δεν είναι ασφυκτικό, είναι, πάντως, περιοριστικό, γεννήθηκε η κουλτούρα των δρόμων, η τέχνη και οι δραστηριότητες, όπου βρίσκουν έκφραση. Σε καμία περίπτωση δεν αναφέρομαι στα αντιαισθητικά συνθήματα και κάθε λογής βλακείες των συμμοριών από πιτσιρίκια με σπρέι, αλλά στη σύγχρονη θα λέγαμε μορφή τοιχογραφίας. Στην Ελλάδα έχουμε ευτυχήσει να φιλοξενούμε τοιχογραφίες από τα αρχαία χρόνια, σε μέρη που είναι γνωστά ανά την υφήλιο, όπως αυτά στην Κνωσό και στην Σαντορίνη. Γνωστές στο ευρύ κοινό είναι και οι λαϊκές ζωγραφιές - τοιχογραφίες του Θεόφιλου που «διασώθηκαν», αποκαθηλωμένες από τον πρωτογενή τους χώρο. Στη συνοικία του Βόλου Παλιά υπάρχουν πραγματικά υπέροχα graffiti. Δες τα!

Διαβάστε τη συνέχεια...

Μάτια ψηλά

Υπέροχο νεοκλασικό με φρεσκοζωγραφισμένη οροφή της κεντρικής εισόδου. Ατυχώς, περιβάλλεται από τα γνωστά μεγαθήρια της αντιπαροχής. Κάποια στιγμή αυτά τα κτίρια πρέπει να πάρουν την θέση που τους ανήκει στο Βόλο και να αναδειχτούν. Πολλά μπράβο στον ιδιοκτήτη για την αποκατάσταση και το  μεράκι του. Φυσικά δεν έλειψε και η αισθητική παρέμβαση του νεοέλληνα κάφρου.

Διαβάστε τη συνέχεια...